polityka

No niestety. Nigdy od niej nie ucieknę. Choć ostatnie miesiące znacznie sie oddaliłem. Znów jednak czuję piekące tematy i muszę je z siebie wydalić.

Pierwszy wałek obracany przez media przez ostatnie dni dotyczy palenia ganji przez premiera Tuska. Wielu publicystów bije piane, że media biją pianę. No tak to już jest, że metatematy stają się ważniejsze niż tematy.
Inni zżymają się, że to fe. A ja sobie myślę, że Tusk na tym może tylko zyskać. I wcale nie chodzi o sympatię ludzi młodych - aż tak płasko ludzie młodzi nie traktują świata. Myślę oczywiście o tych, którzy wiedzą "co to" Tusk i miewają sympatie lub antypatie polityczne. Nie w tym rzecz, że jak jarał to swój. To wyznanie może Tuskowi przydać sympatii z racji normalności. Ludzie nigdy nie lubili pompatycznych buców z wysokich stołków, którzy murem odgradzają sie od ludu. A taki polityk co ma grzeszki młodości w CV, i stać go na to żeby się do tego przyznać to "swój chłop".
... i tyle.

Drugim tematem - tylko pozornie tak miałkim jak jaranie premiera - jest kwestia stanu zdrowia prezydenta i pytania posła Palikota. W programie Teraz My Sekielski i Morozowski poruszyli sprawę z posłem Religą. Program wypadł im bardzo (wyjątkowo bardzo) słabo. Nie zadali Relidze żadnego trudnego pytania a przez pierwszą 1/3 miałem wrażenie, że patrze na jakiś strasznie nudny program medyczny.
Otóż nie jest to sprawa błaha, bo stan zdrowia prezydenta jest ogólnonarodową sprawą. Prezydenta cały naród w głosowaniu "wynajmuje" na 5 lat do pracy. Każdy pracodawca musi wiedzieć czy kandydat na stanowisko spełnia podstawowe warunki zdrowotne.Co jeśli po pół roku prezydentury okaże się, że prezydent umiera na raka? Co jeśli ktoś kto posiada wiedzę o zdrowiu Pierwszej Osoby będzie ją szantażował ujawnieniem, dajmy na to że prezydent jest nosicielem HIV? Albo schizofrenikiem, który może narobić strasznych szkód narodowi na arenie międzynarodowej?
Premiera, posła czy ministra łatwo zastąpić. Kiedy okaże się, że któryś jest chory - nie ma większego problemu aby państwo na tej chorobie nie ucierpiało. Lecz prezydent jest jeden, obierany w głosowaniu powszechnym. Jego nie można po prostu zastąpić. W naszym systemie semiprezydenckim prezydent ma znaczące prerogatywy. Co jeśli choroba przeszkodzi mu sprawować odpowiednio funkcję?

Czy trzeba jeszcze mocniej to argumentować? Przywoływanie przez Religę pseudoargumentów o braku tradycji czy wielkości Polski (niedużej w porównaniu z USA) jest zwyczajnie głupie. Polska tradycja nowoczesnej demokracji (ta szlachecka była demokracją tylko z nazwy) sięga jakieś (w zaokrągleniu) 30 lat rozbite na 2 części.

Mało tego - ocenę zdrowia kandydatów na prezydenta powinna oceniać niezależna, złożona z kilkunastu specjalistów z wielu dziedzin medycyny autorytetów medycznych komisja działająca na polecenie Państwowej Komisji Wyborczej. Dopiero po pozytywnym zaopiniowaniu do elektoratu trafić powinien raport o stanie zdrowia gdzie bez podawania medycznych szczegółów powiedziane byłoby jasno jakim stanem zdrowotnym w każdej z głównych dziedzin charakteryzuje się każdy kandydat.

A w stanie dzisiejszym jest jak w piosence Dezertera, że prezydentem może zostać zupełny idiota. Do tego jeszcze schorowany jak Kennedy czy Mitterand.

Co dobrego można sądzić o DDRmanach?

News sprzed paru dni:

Niemcy mieszkający przy granicy z Polską i Czechami panicznie boją się, że gdy za miesiąc znikną kontrole na granicy, zaleje ich fala kryminalistów. Władze Saksonii przygotowują dwa miliony ulotek, które mają uspokoić mieszkańców landu.

Tyle lat chodzą do nas na zakupy, strzygą się, nasi budowlańcy im remontują, hydraulicy naprawiają rury, piekarze pieką chleb... kupują od nas, sprzedają nam itd. My kupujemy u nich, korzystamy z ich rozrywek, zwiedzamy ich miasta... Coraz więcej przygranicznych niemieckich biznesów utrzymywane jest tylko dzięki Polakom.
Mimo to Oni wciąż żyją absurdalnymi mitami, straszą się wyssanymi z palca lękami i karmią się wzgardą wobec nas. Bo Polak jest dobry kiedy jest gorszy, brudniejszy, bardziej pijany i wulgarny. Aby można było nim leczyć swoje stare kompleksy.
Ile lat trzeba jeszcze się przekonywać do nas, żeby zmieniło się podejście?
Otwarcie granic, wejście do UE, otwieranie firm po niemieckiej stronie przez Polaków, a u nich wciąż hulają upiory hitlera i honeckera. Nadal nas uważają za dziką Azję.
A moim zdaniem to od strony DDRmanów płyną większe zagrożenia dla nas niż z naszej wobec nich. Była DDR jest od Polski o wiele biedniejsza, bardziej zacofana i ksenofobiczna gdzie resentymenty pototalitarne są bardzo donośne i gdzie partie w rodzaju NPD (neonaziści) wciąż dostają spore poparcie.
To w byłej DDR bije się obcokrajowców (w Berlinie nieustannie dostają Turcy i czasem pali sie ich domy), a Polacy wciąż są uznawani za złodziei i pijaków.
Zawsze wspólną cechą Niemców była i jest buta i przekonanie (niemal każdy Niemiec w to po cichu wierzy), że są absolutnie najlepsi na świecie. Ale DDRmani ponadto czują sie pokrzywdzeni, upokorzeni przez Wesich i zagrożeni przez Polaków oraz innych Azjatów. Mieszanina wszystkich nonsensów z czasów III Rzeszy zakonserwowana i zmutowana przez nonsensy komunizmu dała mieszankę wybuchową.

Trudne to nasze sąsiedztwo. Pewien stary przyjaciel ze Zgorzelca powiedział mi kiedyś, że Polacy i Niemcy nigdy nie będą przyjaciółmi. Że możemy być tylko dobrymi sąsiadami, którzy spotkawszy się pod domem pogadają o zdrowiu i pogodzie albo pożyczą sobie szklankę cukru lecz nigdy nie zasiądą do stołu z wódką.
Nie wiem czy tego żałować...

dyżurny temat - dziennikarze-łachy

Ostatnio G.Wybiórcza opublikowała ńjusa, że Mieszko miał przodków a pochodził z Giecza. Wyśmiała to w Dzienniku pewna pani archeolog - no bo przecież ten ńjus ma lat kilkanaście. Lecz dziś tego samego ńjusa użył Siankowski w felietonie o Romku. No i tak o to ńjus śniegową kulą nabrał pewnego ciężaru. Patrzeć tylko jak następne media podchwycą temat i rozkręcą. Zastanawiam się czy to dobrze czy niekoniecznie. Z jednej strony jest to totalny bąk zwiastujący sezon ogórkowy. Z drugiej jednak może nieco głąbów dowie się kto to Mieszko I, a i Giecz na tym zyska...
Jakiego by to skutku nie przyniosło wszak świadczy o słabiźnie sporej części polskiego dziennikarstwa, bo podobnych "odkryć" dziennikarskich co tydzień mamy sporo...

wiosna

zrobiło się gorąco. nie tylko za oknem... w polityce również, choć prawdę mówiąc od dawna nie jest spokojnie. ostatnia zawierucha z Markiem i Jurkiem to chyba celny strzał w stopę jaki Jarek oddał z rewolwera naładowanego przez Romka. skończy się pewnie jak zwykle. zresztą wnet wakacje, wówczas nawet najbardziej rozbrykanym byczkom nie chce się bóść...

ocieplenie

a teraz cos na poważnie. "Vaclav Klaus uważa, że globalne ocieplenie jest mitem, a ochrona środowiska stała się nowym totalitaryzmem, zastępując komunizm."
politycznie poprawnym i "oczytanym" może się to wydać ohydnym prymitywizmem ale problem nie jest taki plaski. otóż z globalnym ociepleniem rzeczywiście jest problem a ściślej mówiąc z jego przyczyną. czy rzeczywiście jest antropomorficzna czy raczej zupełnie "naturalna" czyli powodowana przez naszą Matkę-Zimię.
nie jest to jasne. najtęższe umysły nie mogą dać prawdziwej odpowiedzi. a zatem pozostaje to kwestią wiary - komu bardziej ufamy: czy katastroficznie wróżącym badaczom czy raczej tym zachowawczym. którzy większą rolę przypisują Naturze.
niezależnie od wiary w przyczynę pozostaje kwestia ekoterroryzmu. niestety niekiedy jest on naparwde dotkliwy i pozorna ochrona środowiska w głębszym oglądzie jemu szkodzi... ale to temat na zupełnie osobną rozprawkę ;)

powrót na wiosne

trochę mnie nie było ale sami rozumiecie - miłość ;)

Kapuściński i Feldmann

kostuszka bierze z półki autorytetów (w zeszłym roku odeszło ich wiele)
martwi mnie to, że odchodzących muszą już zastępować nowe - z pokolenia 40/50-latków, a jakoś mało pretendentów
nie mówiąc już o tym, iż pokolenie 30/40-latków (czyli my) musi się do tej roli przygotowywać, a z nami jest jeszcze gorzej - nie widze nawet kandydatów...

wracam od Zefirka

23:45
miasto puste
Legnicka bialutka i szeroka...
wirażowałem jak Hołek ("żeby pał nie było, bo by pomyślą, że gazowałem)
rundka przez centrum - światła we śniegu niemal dzień czyniły
w końcu Powstańców... wrrrrr....
70/h w taką aurę to jak normalnie 160, bo ledwie się drogi trzymałem
a potem spacer po Parku Poł.
cicho, biało, spokojnie, miękko...
Fredek w odświętnym, białym futerku
odcisnąłem piętno na rzeczywistości - zrobiłem "traktorka" we śniegu
nie wysikałem jednak serduszka - szkoda :(

to była podróż w czasie - przed oczyma stanął mi Breslau bell epoque i "czasów Ebiego"

już drugi raz w ciągu tygodnia...
kiedy wiało i wyWrocało drzewa, a miasto nie miało prądu jeździłem na Krzyki, Klecinę i Gaj (m.in. Sudecką przy parku). włączyła mi się projekcja kwietnia 1945: zaciemnienie, pustka, dudnienie armat (pioruny i grzmoty), wycie wiatru i ulice zasłane gałęziami, blachami, a wokół fruwające gazety i kartony (no i styropian ale nie wiem czy wówczas ;) był znany)

deubekizacja / dekomunizacja / depeerelizacja / depilacja...

szczerze mówiąc nie wiem od czego zacząć...
minęło 17,5 roku od zmiany ustroju (choć podobno dopiero teraz się zmienia). jak więc zabrać się sensownie za dekomunizację? bo chyba o to chodzi - deubekizacja to jakiś pojęciowy potwór. skoro wszystko tak się dokładnie zmixowało, skoro obozy się ładnie zlasowały, a wielu przeszło do przeciwnych sobie... ogromna część Polaków ma to głęboko w dupie kto z kim gdzie siedział (czy za stołem czy w pierdlu)...
pokusa by dać sobie z tym spokój jest wielka.
jednak boli: że ludzie, którzy żyli uczciwie, ciężko pracowali na chleb i całe życie dostawali po dupie od państwa, mają się teraz znacznie gorzej niż ich "obozowi strażnicy". niż butne psy gończe, zafajdani aparatczycy i oprawcy. to nie są przecież wyjątki.
czuję dziwny niesmak kiedy w rodzinnej miejscowości przejeżdżam ulicą imienia Dzierżyńskiego - mordercy Polaków, albo inną, honorującą okupacyjną Armię Czerwoną, dwukrotnie najeżdżającą Polskę w XXw.

głośno wróciły propozycje, że może jednak coś z tym wrzodem trzeba zrobić, że nie może przez kolejną dekadę uwierać i czas raz na zawsze go przeciąć.
oczywiście natychmiast odzywają się nożyce. larum podnoszą nie tylko ci, których rozliczenie może dosięgnąć (i tak nie wierze w jego skuteczność) - to zrozumiałe. ale również ci, którzy mają rzadką szansę odżegnania się od balastu poprzedniego systemu. mają okazję odcięcia młyńskiego kamienia w kształcie czerwonej gwiazdy i zmiany oblicza na nowoczesnych demokratów. cytując prezydenta Francji - tracą doskonałą okazję do milczenia. kto to taki? oczywiście SLD i tzw. środowiska z nim związane.
kiedy Leszek Miller zakładał nową SLD rozmontowując SdRP, wielu ludzi (samych członków nowej i starej partii) ostrzegało, że to recydywa PZPRu i SBecji która do SdRP się nie załapała. oczywiście wykpiono to jako kalumnię. SLD odmalowało się jako nowoczesna lewicowa proeuropejska partia. minęło kilka lat, partia zdążyła się skompromitować, jej najważniejsze gęby zniknęły z ekranów i łamów, a stery partii objął młodziak. Olejniczak. obiecał, że zerwie wszelkie więzy ze starą zepsutą "nomenklaturą" postPeZetPeRu. pewnie niektórzy nawet mu uwierzyli. jednak dziś - kiedy rozkręcono nową kampanię dekomunizacyjną ten sam młodziak głośno się sprzeciwia. opowiada jakieś bzdury o zemście, o odwecie, o niesprawiedliwości... jego koledzy mamroczą coś o rewolucji i wymianie elit.
Gadzinowski! jeśli to wymiana elit to tylko się cieszyć! "na młodsze" powiadasz? (bo "tylko" 10mln ludzi w tym kraju ma mniej niż 35lat) - nareszcie!
zawsze sądziłem, że to się dokona dopiero naturalnie - kiedy całe pokolenie homo sovieticus pójdzie w piach lecz jeśli ktoś to chce lekko popchnąć - bardzo się cieszę.
już wystarczy - "tym panom już dziękujemy". wszystkim - nawet tym którzy dzielnie obalali poprzedni system. systematycznie zatruwani odorem komunizmu - musieli się nim zatruć. zrobili już swoje i dziś powinni cieszyć się życiem lub emeryturą.
choć młodziaki są niewiele warte, bo tak jak ich mentorzy - zdolni poszli w biznes albo zagranicę. to, sam fakt że jeszcze nie zdążyli przesiąknąć zgnilizną konformizmu i cynizmu, nie nauczyli się jeszcze topić kumpli w łyżce wody - są lepsi.
dlatego jeśli jednym z wymiarów dekomunizacji będzie spalenie starej trawy by wyrosła nowa, mimo, iż spali się przy tym trochę niewinnych ślimaków - jestem ZA!

lustracja polskiego Kościoła

to bardzo gorący temat i nie mam za bardzo ochoty teraz komentować, bo prawdę mówiąc jestem lekko skołowany. jednak wczorajsza wypowiedź Żakowskiego (TVP1 "Z refleksem") bardzo mnie zaintrygowała, myślę że warto się nad nią zastanowić: postawił pytanie dlaczego Jan Paweł II przez 15 lat od upadku PRLu nie dokonał lustracji kleru? przecież mógł to zrobić jednym skinieniem...
no właśnie - dlaczego?