deubekizacja / dekomunizacja / depeerelizacja / depilacja...

szczerze mówiąc nie wiem od czego zacząć...
minęło 17,5 roku od zmiany ustroju (choć podobno dopiero teraz się zmienia). jak więc zabrać się sensownie za dekomunizację? bo chyba o to chodzi - deubekizacja to jakiś pojęciowy potwór. skoro wszystko tak się dokładnie zmixowało, skoro obozy się ładnie zlasowały, a wielu przeszło do przeciwnych sobie... ogromna część Polaków ma to głęboko w dupie kto z kim gdzie siedział (czy za stołem czy w pierdlu)...
pokusa by dać sobie z tym spokój jest wielka.
jednak boli: że ludzie, którzy żyli uczciwie, ciężko pracowali na chleb i całe życie dostawali po dupie od państwa, mają się teraz znacznie gorzej niż ich "obozowi strażnicy". niż butne psy gończe, zafajdani aparatczycy i oprawcy. to nie są przecież wyjątki.
czuję dziwny niesmak kiedy w rodzinnej miejscowości przejeżdżam ulicą imienia Dzierżyńskiego - mordercy Polaków, albo inną, honorującą okupacyjną Armię Czerwoną, dwukrotnie najeżdżającą Polskę w XXw.

głośno wróciły propozycje, że może jednak coś z tym wrzodem trzeba zrobić, że nie może przez kolejną dekadę uwierać i czas raz na zawsze go przeciąć.
oczywiście natychmiast odzywają się nożyce. larum podnoszą nie tylko ci, których rozliczenie może dosięgnąć (i tak nie wierze w jego skuteczność) - to zrozumiałe. ale również ci, którzy mają rzadką szansę odżegnania się od balastu poprzedniego systemu. mają okazję odcięcia młyńskiego kamienia w kształcie czerwonej gwiazdy i zmiany oblicza na nowoczesnych demokratów. cytując prezydenta Francji - tracą doskonałą okazję do milczenia. kto to taki? oczywiście SLD i tzw. środowiska z nim związane.
kiedy Leszek Miller zakładał nową SLD rozmontowując SdRP, wielu ludzi (samych członków nowej i starej partii) ostrzegało, że to recydywa PZPRu i SBecji która do SdRP się nie załapała. oczywiście wykpiono to jako kalumnię. SLD odmalowało się jako nowoczesna lewicowa proeuropejska partia. minęło kilka lat, partia zdążyła się skompromitować, jej najważniejsze gęby zniknęły z ekranów i łamów, a stery partii objął młodziak. Olejniczak. obiecał, że zerwie wszelkie więzy ze starą zepsutą "nomenklaturą" postPeZetPeRu. pewnie niektórzy nawet mu uwierzyli. jednak dziś - kiedy rozkręcono nową kampanię dekomunizacyjną ten sam młodziak głośno się sprzeciwia. opowiada jakieś bzdury o zemście, o odwecie, o niesprawiedliwości... jego koledzy mamroczą coś o rewolucji i wymianie elit.
Gadzinowski! jeśli to wymiana elit to tylko się cieszyć! "na młodsze" powiadasz? (bo "tylko" 10mln ludzi w tym kraju ma mniej niż 35lat) - nareszcie!
zawsze sądziłem, że to się dokona dopiero naturalnie - kiedy całe pokolenie homo sovieticus pójdzie w piach lecz jeśli ktoś to chce lekko popchnąć - bardzo się cieszę.
już wystarczy - "tym panom już dziękujemy". wszystkim - nawet tym którzy dzielnie obalali poprzedni system. systematycznie zatruwani odorem komunizmu - musieli się nim zatruć. zrobili już swoje i dziś powinni cieszyć się życiem lub emeryturą.
choć młodziaki są niewiele warte, bo tak jak ich mentorzy - zdolni poszli w biznes albo zagranicę. to, sam fakt że jeszcze nie zdążyli przesiąknąć zgnilizną konformizmu i cynizmu, nie nauczyli się jeszcze topić kumpli w łyżce wody - są lepsi.
dlatego jeśli jednym z wymiarów dekomunizacji będzie spalenie starej trawy by wyrosła nowa, mimo, iż spali się przy tym trochę niewinnych ślimaków - jestem ZA!