wracam od Zefirka

23:45
miasto puste
Legnicka bialutka i szeroka...
wirażowałem jak Hołek ("żeby pał nie było, bo by pomyślą, że gazowałem)
rundka przez centrum - światła we śniegu niemal dzień czyniły
w końcu Powstańców... wrrrrr....
70/h w taką aurę to jak normalnie 160, bo ledwie się drogi trzymałem
a potem spacer po Parku Poł.
cicho, biało, spokojnie, miękko...
Fredek w odświętnym, białym futerku
odcisnąłem piętno na rzeczywistości - zrobiłem "traktorka" we śniegu
nie wysikałem jednak serduszka - szkoda :(

to była podróż w czasie - przed oczyma stanął mi Breslau bell epoque i "czasów Ebiego"

już drugi raz w ciągu tygodnia...
kiedy wiało i wyWrocało drzewa, a miasto nie miało prądu jeździłem na Krzyki, Klecinę i Gaj (m.in. Sudecką przy parku). włączyła mi się projekcja kwietnia 1945: zaciemnienie, pustka, dudnienie armat (pioruny i grzmoty), wycie wiatru i ulice zasłane gałęziami, blachami, a wokół fruwające gazety i kartony (no i styropian ale nie wiem czy wówczas ;) był znany)