Wojciech Ziębiński

(TVP1, A dobro Polski?)

reportaż Wojciechu Ziębińskim (pseudonim "Kasztanka" - to o czymś świadczy)
współczuje takim ludziom. to zastygłe w pierwszej połowie XX wieku relikty mieszanki sentymentalno-przednowoczesnej. oni żyją w wiezieniu własnych przekonań.

w jego wypowiedziach przeplatały się słuszne diagnozy społeczne z demagogicznymi receptami. chcąc wyprowadzić z tego jakakolwiek wytyczną okazałoby się, że należy cofnąć czas. nie ma postulatów "do przodu". najlepszym prezydentem byłby Piłsudski, premierem Witosa, a wszyscy którzy nie mogą wykazać się miłością do Ojczyzny w duchu Powstania Warszawskiego zasługują na miano zdrajców.

kiedy mówił o Magdalence, o przełomie '89, o III Rzeczypospolitej - trząsł się z emocji. kiedy mówił o wojnie - trząsł się z emocji. sprawiał wrażenie, iż nie potrafi oceniać na chłodno, w sposób wyważony i obiektywny. to w moim przekonaniu odbiera mu prawo do ocen.
nie podobało mu się w zastanej rzeczywistości absolutnie nic! (nawet kolczyki w uchach nastolatków wymieniał z obrzydzeniem).
co z tego, że wiele stwierdzeń jest prawdziwych - np. ocena historyczna. co z tego że jak mało kto kochał Polskę. to miłość fanatyczna i "historyczna". kochał zżółkły obrazek Polski wiszący na ścianie w muzeum. wspomnienie, które przemija.
jego ocena rzeczywistości była zupełnie oderwana od realiów.
to tak jakby konkwistador oceniał współczesny islam...

nie w tym rzecz, że ja chciałbym różowej "koalicji" i jestem orędownikiem grubej kreski. przy całym szacunku do tej osoby - z pewnością intelektualisty i wielkiego zasłużonego w walce o przywracanie tablic pamiątkowych i wieszanie nowych patrioty - to był człowiek zacietrzewiony. nie potrafił zrozumieć, że przemiany następują ewolucyjnie. że okupację można znieść tylko zbrojnie, a jak się nie ma siły to trzeba czekać na tak wielką "szansę" jak 1914. kiedy nie ma takiej koniunktury, a okupant ma broń jądrową nie ma możliwości obalania totalitaryzmu niestrudzonym przypominaniem o minionych sukcesach. to tylko dodatek, niezbędna pożywka dla otuchy, która nie zastąpi powolnego drążenia skały.

chełpił się tym, że przy drugiej okazji pobytu na Zachodzie odwiedził wszystkich przywódców przedwojennych państw ciemiężonych przez Związek Radziecki.
na koniec wywodu kwitował, że nikt nie mówi o jego dokonaniach (np. Kongresie Narodów Międzymorza w Paryżu - stanowiącego zalążek parlamentu narodów Europy Środkowej który nie pozostawił po sobie trwałego śladu). milczenie mediów i inteligencji tłumaczył zawiścią - "nikt nie lubi ludzi, którzy coś osiągnęli". to bufonada. przecież nikt o tym nie mówił dlatego, że nie miało większego znaczenia.
bohaterem nie zostaje się poprzez niezłomne honorowanie bohaterów.

jasne, że ma zasługi w podtrzymywaniu pamięci narodowej. ale był tylko wzorowym kustosz em narodowej spuścizny! nie bojownikiem o wolność.
nawet jego zwolennik powiedział, że "był zakochany w II Rzeczypospolitej i żył Polską idealną".
czyli w takiej, której nigdy nie było i nie będzie!
żył ułudą...
- - -
redaktorzy i historycy posługują się terminem "IV Rzeczpospolita" jakby był faktem. zupełnie wyświechtali ta metaforę Śpiewaka (PO). "IV Rzeczpospolita" jak widać istnieje - w gębach polityków i publicystów... żenua